Carvoeira

Bovenstaand 3 bewerkte foto’s waar details zijn verwijderd

Vijf dagen op één camping is ongekend voor ons. Maar nu is het genoeg. Wij trekken verder naar het westen. Via Armação de Pêra naar Carvoeiro. Wij belanden op een hele kleine camping waarover de reviews verschillen van mening. Dat begrijpen wij. Er is een mooi aangelegde tuin maar uitermate klungelig aangelegd sanitair. Een hypermoderne douche in een ruimte die als kippenhok niet zou misstaan. Een gezamenlijk te gebruiken keuken die oogt als die van een studentenhuis voor uitsluitend heren studenten. Uitermate vriendelijke ontvangst door een getaande kale, op een plukje rood groen en geel geverfd haar na, Engelstalige man met piercings in zijn gezicht. De eigenaar is een sympathiek ogende Duitser die met een Nederlandse getrouwd is. Zij wonen op het terrein. Er schijnt ook nog een Braziliaan tot de vaste staf te behoren maar die hebben wij nog niet gezien. Wel de twee honden en een stuk of wat katten die deel uit maken van de menagerie.

Het hart van het dorp ligt aan een klein strandje ingeklemd tussen de hoog oprijzende gele kliffen. Wij gaan lunchen in restaurant Vimar favoriet bij Robert (niet zijn echte naam), een goede kennis van ons. De varkensfilet met vijgen en de garnalen van An smaken uitstekend. Op de foto van Robert reageert de ober met glinsterende ogen en een grote glimlach. “Dat is mijn grote vriend die hier ieder avond in de periode rond de kerstdagen, aan een vaste tafel dineert” zegt hij.