Van oude buur naar nieuwe buur

De zonnepanelen op het toilet gebouw zijn wit berijpt. Volgens Kees heeft het vannacht voor het eerst, sinds hij hier is blijven steken, gevroren.

Wij staan naast een Spaanse ‘paradijsvogel’ die een geheel eigen biotoop heeft gecreëerd met meerdere caravans onder een geïmproviseerd afdak. Loungebanken, cactustuintjes in ronde hoepels, plantenbakken, allerlei lampjes en draaiende mobiles verraden dat hier iemand met oog voor details woont.

Een ambulance rijdt het terrein op om één van de overwinteraars naar het ziekenhuis te brengen. Zonder weemoed zwaaien wij ten afscheid naar de buren.

Het landschap is in de winterstand. Veel bladloze fruitbomen, soms wonderlijke genoeg nog wel vol beladen met oranje vruchten, die waarschijnlijk de veiling nooit zullen bereiken. Een wandelaar met een rood rugzakje loopt een oude route. De herder bewaakt zijn kudde schapen die de boomgaard van het laatst gegroeide gras ontdoet.

Later domineren, de met stoffig plastic bedekte kassen, het uitzicht.

Valencia is een mooie stad waar veel te zien is, maar nog niet zo lang geleden hebben wij er een korte vakantie doorgebracht. Ook Alicante laten wij links liggen. Via Murcia en Cartagena rijden wij naar een camping aan de kust, een eind voor Almería.

Opnieuw een goed gevulde camping met lang verblijvende gasten. Opvallend veel mensen hebben een of meer honden mee. Naast Duitsers en Nederlanders verblijven hier ook veel Engelsen. De leukste gast ....... een Hop als naaste buur.