Nogmaals Gaudí
De regen klettert op ons hefdak. De aflopende weg naar het station is veranderd in een snelstromende beek. Het is geen fietsweer. De trein is afgeladen.
Casa Batlo is weer zo’n subliem ontwerp van Gaudí. Functionaliteit en fantasievolle vormen gaan hand in hand tot in de kleinste details. Deuren, wanden, plafonds, verlichting en meubilair overal ontdek je verrassende vormen, kleuren en materialen. In een lichtkoker dwarrelt continu ‘sneeuw’ naar beneden in vorm van hele lichte papiersnippers. Leuk! Maar eigenlijk te kitscherig.
Het museum voor hedendaagse kunst Macba, is gevestigd in een prachtig modern gebouw. Strak, wit met een enorme hal en hoge zalen. Grotere tegenstelling met het werk van Gaudí is nauwelijks denkbaar. De getoonde kunst is vooral van het post-Franco-tijdperk.
Onze lunch bestaat uit enkele tapas en een glas wijn.
Wij verheugen ons op het concert in Palau de la Música Catelana. Ook weer zo’n prachtig gebouw in Art Nouveau stijl. Het concert begint al om 5 uur zodat iedereen daarna nog tijd genoeg heeft om te gaan eten. Waar wij ook even aan moeten wennen is dat er geen garderobe is. Iedereen neemt zijn jas mee de zaal in. Onze rugzakken kunnen wij gelukkig wel in bewaring geven.
Het Samara Philharmonisch Orkest is afkomstig uit Rusland wordt sinds 1991 gedirigeerd door Mikhail Shcherbakot. Een man met prachtig wit lang haar en een levendige stijl van dirigeren. Voor de pauze ‘De vier jaargetijden’ van Vivaldi met een, in een lange rode jurk gehulde, Russische violiste. Na de pauze werken van Tsjaikovski, Moussorgski en als slot de ‘Bolero’ van Ravel. De slagwerkster die dit laatste stuk een strakke ritmische basis geeft, wordt voor op het podium gevraagd om een welverdiend deel van het applaus in ontvangst te nemen.
Casa Batlo is weer zo’n subliem ontwerp van Gaudí. Functionaliteit en fantasievolle vormen gaan hand in hand tot in de kleinste details. Deuren, wanden, plafonds, verlichting en meubilair overal ontdek je verrassende vormen, kleuren en materialen. In een lichtkoker dwarrelt continu ‘sneeuw’ naar beneden in vorm van hele lichte papiersnippers. Leuk! Maar eigenlijk te kitscherig.
Het museum voor hedendaagse kunst Macba, is gevestigd in een prachtig modern gebouw. Strak, wit met een enorme hal en hoge zalen. Grotere tegenstelling met het werk van Gaudí is nauwelijks denkbaar. De getoonde kunst is vooral van het post-Franco-tijdperk.
Onze lunch bestaat uit enkele tapas en een glas wijn.
Wij verheugen ons op het concert in Palau de la Música Catelana. Ook weer zo’n prachtig gebouw in Art Nouveau stijl. Het concert begint al om 5 uur zodat iedereen daarna nog tijd genoeg heeft om te gaan eten. Waar wij ook even aan moeten wennen is dat er geen garderobe is. Iedereen neemt zijn jas mee de zaal in. Onze rugzakken kunnen wij gelukkig wel in bewaring geven.
Het Samara Philharmonisch Orkest is afkomstig uit Rusland wordt sinds 1991 gedirigeerd door Mikhail Shcherbakot. Een man met prachtig wit lang haar en een levendige stijl van dirigeren. Voor de pauze ‘De vier jaargetijden’ van Vivaldi met een, in een lange rode jurk gehulde, Russische violiste. Na de pauze werken van Tsjaikovski, Moussorgski en als slot de ‘Bolero’ van Ravel. De slagwerkster die dit laatste stuk een strakke ritmische basis geeft, wordt voor op het podium gevraagd om een welverdiend deel van het applaus in ontvangst te nemen.
Reacties
Een reactie posten