Overwinteren?

De haven van Tarragona is kennelijk belangrijk voor de internationale handel. Op de rede liggen zeker 6 zeeschepen voor anker te wachten op vracht. Of dat economisch gezien een goed teken is, valt nog te bezien. Verder liggen er een groot aantal mega-jachten waaronder enkele zeiljachten. Je vraagt je af wat iemand bezield om zo’n gigantisch groot luxe jacht te willen bezitten. De kades worden bevolkt door hele gezinnen die een zondagse wandeling maken. Een orkestje speelt traditionele muziek en er wordt in een kring gedanst. De loodsen op het haventerrein zijn prachtig gerenoveerd en hebben een andere, soms museale, bestemming gekregen.

Wat ons opvalt is dat het grootste deel van de kustplaatsen, die wij tot nu toe gezien hebben, van de zee zijn gescheiden door een drukke verkeersweg én een spoorlijn. Ontzettend jammer!

Een vraag waarmee wij op reis gingen was; ‘Is overwinteren iets voor ons?’ De camping aan het strand iets boven Sagunto (Valencia) geeft ons een gedeeltelijk antwoord. Hier bivakkeren veel overwinteraars. Veel Duitsers maar ook enkele Nederlanders. Onze tijdelijke Duitse buren verblijven hier 6 maanden per jaar en dat al voor het derde achtereenvolgende jaar! Volgens hen heeft Kees, een Nederlander, die maar een week zou blijven, ook al tot eind februari geboekt. Eerlijk gezegd zijn wij blij dat wij morgen weer verder trekken.’ Zo lang op één plek zonder zinvolle bezigheden, met beperkte sociale contacten en te ver van een inspirerend dorp of stad, daarvoor zijn wij kennelijk nog te dynamisch. Maar wie weet vinden wij op deze reis toch nog ons “Shangri-La”.