De echte buurman

De A-7 voert ons van Almería richting Malaga. Een prima niet te drukke snelweg die ons door het heuvelland niet ver van de kust voert. Soms een ruig berglandschap. Soms heuvels bestrooid met witte villa’s. Vaak ook is ieder vlak stukje of zelfs een hele vallei benut voor tuinbouw onder plastic.

Voor Malaga gaan wij van de route af, het binnenland in, om bij Roelof (buurman uit Zwolle) een kopje koffie te drinken. Meteen na het verlaten van de doorgaande snelweg, wordt het landschap gevarieerder. Het vergt enig heen en weer getelefoneer en ge-app om Roelof in Colmenar te ontmoeten. Via steile, kronkelige en op het laatst stoffige weggetjes arriveren wij in Villa Lasata, de ideale weg-van-alles-villa maar wel met alle moderne comfort die je maar kunt wensen. De amandelbomen staan in bloei, twee weken eerder dan normaal. En wat een fantastisch uitzicht! Een ideale plek om een boek te schrijven of online je werk te kunnen doen.

Roelof heeft zojuist inkopen gedaan bij de plaatselijke groenteboer met lokale toeleveranciers. Heel veel groenten en fruit voor een fractie van het bedrag dat je bij AH kwijt bent. Na koffie en gezellig gekout over de geslaagde nieuwjaarsbijeenkomst en het deeltijds leven als Nederlander in Spanje, nemen wij afscheid en gaan wij verder richting Cadiz. Traditiegetrouw, wij waren hier al eerder, slaan wij bij het verlaten van deze verborgen parel, meteen de verkeerde weg in, om na toenemende twijfels beschroomd op onze schreden terug te keren. 

Eenmaal terug op het rechte pad blijkt de weg door het binnenland geflankeerd te worden door een afwisselend landschap. Grootschalige landbouwvelden als in Flevoland maar dan in een golvend landschap. windmolens en af en toe een stadje met uitsluitend witte huizen tegen een heuvel gedrapeerd met steevast bovenop een kerk in natuursteen.

Nog voor het donker wordt, arriveren wij op de camping in Puerto de Santa Maria. Ooit vertrok hier Colombus voor zijn tweede oversteek naar Amerika.