Contrasten

Gisteravond hadden wij ineens genoeg van de shabby camping met schimmige types als vaste bewoners. Wij gaan morgen vertrekken. Gek om te merken hoe klein de marges zijn tussen blijven en weggaan. Opeens is er het omslagpunt waarbij de twijfels de overhand krijgen.

Wij gaan. Opgelucht laten wij het hippie-paradijs achter ons. Portimão is een stad van werkers. Het enige adres in de Algarve om een campinggaz fles te wisselen moet zich in deze stad bevinden. Helaas heeft de zaak niet het formaat fles die wij nodig hebben. Dat wordt wekenlang uit eten! Grapje! Wij hebben nog een fles. Later vinden bij toeval in de winkel van de volgende camping een volle tank.

Alvor, een vissersplaatsje, ligt aan de delta van de Ribeira de Odiáxere. Via een breed zandstrand lopen wij naar de monding van de Odiáxere, die met twee pieren, bestaande uit grote rotsblokken, in de oceaan stroomt. Aan de rivierkant is een slufter c.q. moerasachtig getijdengebied dat heel aantrekkelijk is voor veel watervogels. Een Groenpootruiter scharrelt wat in het ondiepe water.

Bij de haven zit een gezelschap vissers aan een grote tafel geschaard. Een van hen zorgt voor de grill met daarop de pas gevangen vis. Aan tafel gaat de wijnfles rond. Een groot contrast met de gelikte restaurants aan het havenfront even verderop.

Het verschil tussen Turiscampo, de 4-sterrencamping tussen Lagos en Luz, en de vorige camping is het verschil tussen een onverklaarbaar bewoonde woning en een villa met overdekt zwembad. Alleen al het sanitair doet je naar adem happen zo mooi en blinkend schoon. Het prijsverschil, €6,50!